۱۰ آبان ۱۳۹۰
اکسپوی هنر 2011 مالزی

امروز آخرین روز «اکسپوی هنر 2011» مالزی بود. این نمایشگاه 5 روزه برای پنجمین سال است که در پایتخت این کشور برگزار می‌شود و به گفته‌ی شاهدان امسال با رونق و استقبال بیشتری همراه بوده.


تنها چند غرفه را دیده بودم که متوجه حضور بی سر و صدای وزیر توریسم و جهانگردی مالزی – دکترین ین- در غرفه‌ی کناری شدم.  احتمالن بازدید در روز افتتاحیه رضایت خاطرش را جلب نکرده که برای دومین‌بار به تماشای نمایشگاه آمده بود. طی 3-2 ساعتی که به اتفاق دوست خوبم در غرفه‌ها می‌چرخیدیم بارها با او و چند نفر همراهش برخورد کردیم؛‌ دکتر ین‌ین با حوصله و دقت از غرفه‌ها بازدید می‌کرد و با گالری‌داران و هنرمندان در مورد آثارشان گپ می‌زد؛ نه دوربینی در کار بود و نه خبرنگاری.  خوب معلوم است این موضوع منِ ایرانی را متعجب می‌کند!‌

 

expo__4_.JPG

گفته می‌شود در نمایشگاه امسال 2 هزار اثر هنری از 400 هنرمند و 23 کشور دنیا به نمایش در آمده. جای خالی ایران در سال گذشته، ‌امسال خوشبختانه با دو غرفه و نمایش آثار 15 هنرمند کشورمان پر شده بود. در بین آثار زیبای ارایه شده، تابلوهای ظریف خانم «زینب روستا» و تابلوی خطاطی- نقاشی استاد «علی شیرازی» به نام «صبر و ظفر» چشم‌نواز بود.

 

 

expo__5_.JPG

 

expo__3_.JPG

 

expo__1_.JPG


غرفه‌های زیادی به هنرمندان و گالری‌داران دو کشور مالزی و سنگاپور اختصاص داده شده بود. با چند گالری‌دار از این دو کشور گپ زدم و علت عدم حضور عکس و عکاسان را در اکسپوهای هنری و گالری‌های این دو کشور جویا شدم.


گالری‌داران معتقدند که عکس هنوز بین خریداران آثار هنری مقبول نیست. البته تلاش‌هایی برای تغییر این فضا صورت گرفته اما از آن جایی که کسی عکس‌ را -حتی در ‍ژانر هنری- خریداری نمی کند برای گالری‌داران مقرون به صرفه نیست که روی آثار عکاسان سرمایه‌گذاری کنند و فضای گالری‌هایشان را به این کار اختصاص دهند!


آثار نقاشی نیز در بازار آسیا محدودیت‌های زیادی دارد و سلیقه‌ی خریداران سال‌های سال است که تغییر چندانی نکرده. در واقع، هنرمندانی که سبک‌های غیر از رئال – آن هم منظره و پرتره- کار می‌کنند به سختی می‌توانند موفق به فروش آثارشان شوند.

 

expo__2_.JPG


همان‌طور که می‌دانید «فروش» در اکسپوهای هنری حرف اول را می‌زند. در واقع نتیجه‌ی فروش در این نمایشگاه‌ها روند تولید آثار هنری در سال بعد را تا حدودی مشخص می‌کند. در راهروهای این نوع نمایشگاه‌ها بیشتر از هنرمندان، دلالان آثار هنری حضور دارند که کار اصلی‌شان شناسایی بازار و چانه‌زنی در خرید و فروش آثار است.


با نگاه به قیمت چند تابلو هوش از سرم پرید؛ به خصوص این‌که بعضی از کارها بسیار بی‌ظرافت و معمولی به نظر می‌رسیدند. برای همین تصمیم گرفتم فاصله‌ام را با برچسب قیمت‌ها حفظ کنم تا بتوانم به اندازه‌ی فهم خودم زیبایی آثار را درک کنم و از آن لذت ببرم.

هیچ نظری برای این مطلب وارد نشده است!
:
:
:
:
:
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.